چهل و سه

سلام،

در این نوشته بر آن شده ایم تا برای اولین بار در سطح کشور یک دسته بندی مدون و بومی از انواع وبلاگ نویس ها ارائه کنیم. تا جایی که ما دیده ایم، آدم هایی که وبلاگ می سازند و نویسنده اش می شوند همه در یک یا چند دسته از دسته های زیر جای می گیرند.

 

1.عشاق:

1-1. عاشقان خاص. آنهایی که عاشق کسی هستند و در باب عشق خود وبلاگ می سازند. برای معشوق خود عاشقانه می نویسند. معشوقی که می تواند خواننده وبلاگشان باشد یا نباشد. به هرحال امیدواریم که به هم واصل شوند.

2-1. عاشقان عام. آنهایی که کلاً عاشقند. جملات عاشقانه از این طرف و آن طرف بر میدارند و در وبلاگشان می گذارند. بعلاوه عکس های رمانتیک و بعضاً خاک برسری، و البته قلب های چشمک زن.

3-1. شکست عشقی خورده ها. عشقشان ترکشان کرده، دار فانی را وداع گفته، یا دست زمانه جدایشان کرده است. پر سوز و گداز. نوشته هایشان حقیقتا غمبار است. من می گویم دردناک! دردناک!

 

2. زن های متأهل (البته نه شامل همه بانوان وبلاگ نویس متأهل).

1-2. خوشبخت ها. آنهایی که معتقدند همسری بی نظیر دارند و مدام از ارتباطات داغ و عاطفی خودشان و همسر "تک در جهان"شان می نویسند. دق دهندگانِ دختران مجرد!

2-2. بدبخت ها. آنهایی که معتقدند همسر و خانواده همسری دیو سیرت دارند و مدام از سختی ها و تجارب تلخ زندگی مشترکشان می نویسند. هشداردهندگان به دختران مجرد.

3-2. خاله زنک ها. بیشتر در باب مادر شوهر و در و همسایه و فک و فامیل می نویسند. از نظر من افتضاح!

4-2. روزانه نویس ها. دارای حافظه ای بی نظیر و حوصله ای ستودنی. تک تک حرکات روزانه شان را می نویسند. به علاوه عکس هایی از سیخ و سه پایه و قابلمه و هواکش مستراح منزلشان، و البته تصاویری از کدبانوگریشان. دارای بیشترین خوانندگان. اعضای این گروه در بسیاری از مواقع در گروه پیشین نیز عضوند. البته این گروه اعضایی هم از جنس مذکر دارد.

5-2. مادرها. بیشتر نوشته هایشان مربوط به فرزندشان است. در مواردی اصلا وبلاگ را ساخته اند برای فرزندشان. رفیق بی کلک مادر!

6-2. زن های اول. شوهرشان برسرشان هوو آورده. همه آن ها را مظلوم می پندارند به جز اندک افرادی که تقصیر را از خود زن های اول می دانند که شوهرشان را زفت نکرده اند. در صفحه کامنت وبلاگ این افراد همیشه محفل ذکر مصیبت و عرض تسلیت برپاست.

7-2. زن های دوم. هووی زنِ اولِ شوهرشان شده اند. همه آن ها را ظالم می پندارند به جز همان افرادی که تقصیر را از خود زن های اول می می دانند که شوهرشان را زفت نکرده اند. در صفحه کامنت وبلاگ این افراد همواره کارزاری خونین برپاست. گیس و گیس کشی. خون و خون ریزی.

8-2. زن های سوم و بیشتر. نویسنده در باب وجود این گونه ی انسانی واقعا شک دارد. اما اگر موجود باشند، سبحان الله!

 

3. مطلقه ها. وبلاگ این افراد شامل سه فاز است که به مرور زمان از فازی به فاز دیگر تغییر حالت می دهد.

فاز اول: دوران غم و اندوه و افسردگی. بلافاصله پس از طلاق. در این دوران مطلقه ها دچار بحران روحی شده و نوشته هایشان عمدتا غمبار و حاوی فحش و فضیحت به همسر سابقشان است.

فاز دوم: دوران انقلاب درونی فمنیستی. پس از پایان فاز قبل، این فاز آغاز می گردد. در این فاز زن مطلقه با خود می گوید تا "کی غصه؟! گور بابای هرچی مرده!!" در این دوره او پی ادامه تحصیل و پیدا کردن کار می رود و سعی می کند به یک زن قوی، مستقل و موفق تبدیل شود که پوز همه مردان را به خاک می مالد. نوشته های او در این زمان حول انگیزه های جدیدش در زندگی و عدم نیازش به جنس مذکر می چرخد.

فاز سوم: یک انسان عادی. پس از آنکه آتش تفکرات فمنیستی مربوط به فاز قبل در او خاموش می گردد، احیاناً در کنکور قبول نمی شود یا کار مناسبی پیدا نمی کند، و یا احساس می کند به همراهی یک مرد در زندگی نیازمند است، او به یک انسان عادی تبدیل می شود. در اینجا وبلاگ او هم از حالت زن مطلقه خارج شده و تغییر ماهیت می دهد.

 

4. مجردها

1-4. دختران مجرد. وبلاگ این افراد شامل بیشترین تنوع محتوایی است. درس و دانشگاه، ورزش و باشگاه، دوستان همجنس و ناهمجنس، آرزو های مربوط به ازدواج، درگیری با خانواده، آشپزی، افسردگی حاد، سرخوشی شدید، موضوعات معنوی، مشاهدات خیابانی، متون ادبی و... همگی می توانند در این وبلاگ ها مشاهده شوند. دختران مجرد پس از ازدواج کم کم وارد یکی از زیر دسته های گروه 2 می شوند و اگر هم ازدواجشان بیش از حد به تأخیر بیفتد، معمولا وارد گروه 5-1 خواهند شد (در ادامه). لازم به ذکر است که آن ها علاقه شدیدی به ترک ناگهانی وبلاگشان و تغییر مکان به وبلاگی دیگر دارند.

2-4. پسران مجرد. تحلیل این گروه به علت کمتر بودن تعدادشان و انواع مختلف رفتاری که دارند، چندان ساده نیست. این افراد در محیط مجازی به طور میانگین 231 خواهر و آبجی پیدا می کنند که حتما هم به همه آن ها به چشم خواهری می نگرند. حتما!

 

5. خسته ها و افسرده ها.

1-5. افسرده های خاص. این افراد در زندگی با مشکلی روبرو هستند که رنجشان می دهد. خواسته بزرگی دارند که هنوز به آن نرسیده اند. معضلی لاینحل. نوشته هایشان عمدتا در مورد مشکلشان است و همواره از خوانندگان التماس دعا دارند. اعضای این دسته اگر مشکلشان حل شود و به خواسته شان برسند، این گروه را ترک کرده و وارد گروهی دیگر می شوند.

2-5. خسته های عام. این افراد کلاً از زندگی دل زده هستند. مدام از همه چیز می نالند. ناامیدی در نوشته هایشان موج می زند. به هرحال دلیلی برای غمگین بودن دارند. بی حال! خسته! داغون!

 

6. متفکران، فیلسوف ها و جامعه شناس ها

1-6. متفکران، فیلسوف ها و جامعه شناس های واقعی. خب این افراد واقعا دارای دانش و بینش علمی هستند و ایده هایشان واقعا از یک تفکر تخصصی نشأت می گیرد. خیلی عالی! خیلی وزین!

2-6. متفکران، فیلسوف ها و جامعه شناس های فِیک. این افراد فقط "دوست دارند" که متفکر و دانا به نظر برسند. در عین بی سوادی و کم خردی در نوشته هایشان پدیده های اجتماعی را موشکافی می کنند، فلسفه می بافند و ایده می دهند. خیلی ناشی! خیلی جلف!

 

7. سارقان محتوا. کار این افراد کپی کرن مطالبی مثل خبر، اطلاعات علمی، نوشته های سیاسی و مذهبی، متون ادبی، لطیفه، از منابع مختلف در وبلاگ خودشان است. معمولا فاقد قدرت تحلیل و بیان!

 

8. کودکان و نوجوانان. امروزه انسان ها از همان بدو تولد با فناوری آشنا می شوند. بر همین اسسا تعداد کودکان و نوجوانان وبلاگ نویس هم کم نیست. در این مورد کودکان بیشتر به گذاشتن عکس باب اسفنجی و کیتی و بن تن و موجوداتی از این قبیل علاقه مندند و نوجوانان به نوشتن در مورد اتفاقات مدرسه و ماجرای دوستی ها خامشان با جنس مخالف تمایل دارند.

 

9. دوست داران مخاطب و لینک و کامنت. این افراد یک وبلاگ (با هر محتوایی) بنا می کنند و سپس به وبلاگ های مختلف سر می زنند و کامنت هایی می گذارند شبیه به اینها "وبلاگ جالبی دارید! به من هم سر بزنید (گل)"، "اگر دوست دارید لینک شوید لطفا مرا لینک کنید و خبر بدهید"، "عالیه! به وبلاگ من هم بیا! پشیمون نمیشی عزیزم (بوس)" و ...

 

10. ناسیونالیست های ناحیه ای. مثلا فردی در یک روستا مثل "قلی آباد سفلی" زندگی می کند. او به علت علاقه شدیدی که به روستا و امورات مربوط به آن دارد، یک وبلاگ به نام روستایشان می سازد و هرچه که مرتبط با قلی آباد سفلی باشد را در آن می نویسد.

 

11. کم پیدا ها. تصور کنید که فردی یک وبلاگ به پا می کند، کمی در آن می نویسد، سپس می رود و سه ماه بعد می آید و مطلبی دیگر می نویسد و باز می رود و 5 ماه بعد می آید و مطلبی دیگر و ... . هنوز انگیزه این افراد از وبلاگ نویسی مشخص نشده است.

 

12. خصوصی نویس ها. همه نوشته هایشان از بیخ پیدایش خصوصی است. هیچگونه اطلاعاتی از موضوع نوشته های این گروه در دست نیست.

 

13. نامفهومنگارها. نوشته های نامفهومنگارها تنها برای خودشان مفهوم دارد. در این جا توجه شما را به یک مثال واقعی جلب می نمایم:

"اینقدر روحیم گُــــ*ـه ِ
شدم عاشق بازی ِ راشین رولت ..."

الان این واقعا یعنی چی؟

 

14. اتوبیوگرافیست ها. این افراد در شروع وبلاگ نویسی شان از ب بسم الله شروع می کنند و به مرور در پست هایی سریالی همه زندگی نامه شان و اتفاقات تلخ و شیرینی که در آن افتاده است را می نویسند. زمانی که نوشته هایشان به زمان حال می رسد، خود به خود وارد دسته ای دیگر می شوند.

 

15. جمله نویس ها. پست های وبلاگشان تنها شامل یک یا چند جمله است. مثلا فرض کنید همه پست های وبلاگ یک نفر شامل جملاتی باشد که با "گاهی" شروع می شوند. این مثال همینطور الکی به ذهنم رسید و هیچ کس خاصی مد نظرم نیست! واقعا این افراد در چه فازی هستند؟!

 

16. دیگر افراد. شامل:

* صاحبان وبلاگ های آموزشی (آشپزی و غیره)

* صاحبان وبلاگ های تبلیغاتی

* صاحبان وبلاگ هایی با محتوای پِلاس 18

* صاحبان وبلاگ های تخصصی و علمی

 

به گمانم دسته بندی جامعی شد! نویسنده این وبلاگ خود را متعلق به گروه های 5-2 و 6-2 می داند. شما اگر وبلاگ دارید، خود را در کدام دسته می بینید؟

/ 38 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
الیچکا

بعله درمورد 2-7خون ها حق با شماست. هرچند که...!![سوال] راستش یک مختصر وبلاگی دارم اما همیشه احساسم این بوده که با آدرس دادن، روزی میرسه که توی نوشته هام و نظراتی که میخوام برای دیگران بذارم مجبور به خودسانسوری خواهم شد[ناراحت]. اگه اشتباه نکنم شماهم یک پست در این رابطه داشتین ولی میتونم بگم که قطعا جزو دسته های 1و 2و 3و 5و 7و 8و 9و 12و 14و 15و 16نیستم[نیشخند]

هاتف

دسته ای ندارید که شامل آدمهایی که خودزنی دارند بشود؟ ضمن این که قضاوتتان متاسفانه درباره من درست بود، فکر می کنم الان در دسته ی کسانی هستم که خودشان را مقصر همه بدی های عالم می دانند!!!

هاتف

البته مایه ی خوشبختی است که جزو 2-2 و 3 ها به طور عام دسته بندی ام نکردید!!

هاتف

[خنده][خنده][خنده][خنده][خنده] خیلی نکته ی به جایی بود... خودم بهش دقت نکرده بودم :D

کاترین اشتون

دقییییییییییییییییییییقا همین طوره. واقعا دسته بندی کاملی بود. این فیلسوف های فیک همون هایی هستن که بیشترین حرص من رو درمیارن. این اواخر یکی از این فیلسوف نماها که اتفاق متول سال 1370 شمسی هم هست!! پست گذاشته چرا احمدی نژاد برای فوت هوگوچاوز میره اون ور نقشه که همیشه زیر پونز میمونه و مادر او رو بغل میگیره و برای فوت مرتضی پاشایی هیچ بیانیه ای نمیده؟؟؟ یعنی من این پست رو که خوندم میخواستم سرم رو بکوبم به دیوار. ااین عده به قول شما فقط دلشون میخاد در مورد همه چی نظر بدن. و یه عده ی دیگه تو تقسیم بندی شما که حالمو بد می کنه همون هایی هستن که همه جای وبلاگشون قلب و گل و عکس های متحرک میریزه...اصن آلرژی دارم به این دو دسته وبلاگ!!

کاترین اشتون

ضمنن چرا ارشیو وبلاگتون رو فعال نمی کنید؟؟؟؟ باید یه دسته بندی هم میذاشتیدبرای اونهایی که ارشیو وبلاگشون همیشه بسته است!!!

maman68

مادرها,کم پیداها,خصوصی نویس ها البته از اول خصوصی نویس نبودم جبر زمونه با من اینچنین کرد. ببخشید شماره هاش یادم نموند,دلم نیومد خودمو جزو افسردها بدونم هنوز به اون درجه نرسیدم

zeinab

شما یه پست طولانی گذاشتین که تا یکی دو ماه پست نذارین؟؟؟[متفکر] [پلک]

قطره

سلام فکر کنم یه گروه رو جا انداختید،گروه مردهای متاهل که بیشتر وقتها به خاطر احساس تنهایی که می کنند وارد این دنیای مجازی می شوند،حتی بعضی هاشون وانمود میکنند که مجرد هستند و ... این گروه رو هم لطفا بررسی کنید[خرخون]

رسول قنبری

17. آدم های عادی که فقط مینویسند :-)